Philipp Schüßler uit Gevelsberg - Duitsland heeft als één van de weinigen in Drum Corps Europe een echte DCI-ring aan zijn vinger kunnen schuiven. Vorig jaar sloot hij af, na zes intensieve DCI-jaren, bij Boston Crusaders en Cadets als DCI Champion 2011. René Ranzijn sprak hem vorige week en stond even met hem stil bij alle gebeurtenissen rondom zijn persoon.

Wat is jouw laatste herinnering uit die DCI Finals retreat 2011 geweest?
Wij stonden met het héle korps in de houding, tijdens de Finals-ceremonie op het moment dat wij tot kampioen werden uitgeroepen. Er werden foto's aan de frontline al gemaakt, maar wij konden en mochten het niet uitschreeuwen van vreugde, aangezien we nog steeds in de houding stonden. Regels zijn regels. Er werd zelfs niet uit de mondhoeken naar elkaar gesist of gevloekt. Wij deden gewoon ons ding!

Wat is er na jullie Victory Show 2011 gebeurd?
Bij de bussen aangekomen, eerst alle huishoudelijke zaken besproken, voordat wij ook maar een 'dismissed' kregen. We moesten omkleden, terwijl het met bakken regen uit de lucht kwam, alvorens af te reizen naar onze housing school.

Heb je een biertje kunnen/mogen drinken voor de overwinning?
Nee, géén alcohol, anders word je de volgende dag van het Corps Banket geweerd, dat sinds vier jaar direct na de DCI Championships op zondag wordt gehouden. Een complete ledengroep blijft zodoende bij elkaar. Voordeel hiervan is dan ook, dat wij niet op Finals-day, maar op de zondag rustig de school kunnen schoonmaken. Wij konden ons blijven focussen op de performance en niets anders dan dat.

Ben jij persoonlijk na zes jaar DCI, thuisgekomen en in het zogenaamde 'zwarte gat' gevallen?
Nee hoor,  totaal niet! Ik had mijzelf prioriteiten gesteld na DCI, namelijk lichamelijk fit blijven, werk zoeken en 'back to real life'. Ik heb absoluut geen slecht gevoel bij mijn thuiskomst eraan overgehouden. Integendeel.

Hoe heeft het thuisfront als familie, vrienden, kennissen op jouw prestatie gereageerd?
Kort en krachtig, mijn Facebook-pagina is in die week compleet gecrasht. Mijn familie is nog altijd heel trots op mij. Mijn moeder heeft in al die DCI jaren héél veel voor mij betekend.

Heb jij vanuit onze branche leuke aanbiedingen en of uitnodigingen ontvangen?
Jazeker, enkele aanbiedingen, waarop ik zeker heb gereageerd. Het is dan wel jammer, dat mensen niet terugkomen op eerdere uitnodigingen. Eén topkorps heeft heel duidelijk mij concreet uitgenodigd: Beatrix uit Hilversum. Hier ben ik eerlijk gezegd best trots op.

Wat is jouw specialiteit qua instructie of welke ontwikkeling ga jij doormaken?
Het zou voor de hand liggen om Brass of Marching tot mijn ding te maken, maar ik voel mij echt een spin in het web met Visual Ensemble. Hier ligt mijn toekomst om shows vanaf de toren beter te kunnen maken op basis van mijn extreme ervaringen bij The Cadets. Ook bij Beatrix geeft mij dit heel veel voldoening.

Is zes jaar DCI het eigenlijk allemaal wel waard geweest?
YES, alles wat ik iedere dag volbreng is mijn eigen persoonlijke actie, die bepalend voor mijzelf. Ik stuur zelf mijn eigen leven aan en zit in de 'driver's seat'. In het drum corps leven wordt dit iedere dag benoemd 'Stay focussed!'

René Ranzijn


Philipp Schüßler op mellophone bij The Cadets.

Discuss this story | Previous page